چيزهايى هست كه همهء حيثيت اشخاص در دست شماست . بايد البته با كمال احتياط ، و با كمال قدرت . هم احتياط بايد در كار باشد ؛ هم قدرت بايد در كار باشد . كسى كه مجرم است بايد به جزاى خودش برسد و توصيه از احدى قبول نبايد بشود . من اين را كراراً گفته‌ام ، اگر از من توصيه براى كسى آمد ، از دفتر من براى كسى توصيه آمد ، از كسانى كه به من مربوطند توصيه آمد ، بزنيد به ديوار ! قاضى نبايد تحت تأثير كسى باشد . قاضى آزاد است و بايد در محيط آزاد عمل بكند . توصيه‌ها را هيچ به آن اعتنا نكنيد . اگر يكوقت توصيهء بحقى است كه خوب ، آن وقت شما البته بايد توصيهء به حق را رسيدگى بكنيد . بر فرض كه توصيه هم نشود ، بايد رسيدگى بكنيد . اگر خداى نخواسته يك توصيه‌اى است كه ناحق است ، هيچ نبايد به آن اعتنا كرد . در هر صورت قاضى مستقل است و خودش بايد نظر بدهد ؛ لكن خدا را شاهد ببيند . اين قلمى كه دست مىگيرد قلمى است كه ممكن است كه آبروى يك مُسْلِمى را از بين ببرد ؛ و ممكن است احقاق حقى بكند . و همين طور در همهء امور بايد خداى تبارك و تعالى را ناظر و حاضر ببينيد . لزوم دقت و احتياط در اجراى حدود در قضيهء جرمهايى كه مىشود ، البته آنهايى كه مربوط به دادگاههاى انقلاب است آن امور انقلابى است كه تشخيصش را شماها خودتان مىدهيد . يك امور ديگرى هست ، مثل كذبهايى كه مىشود ، كه در شرع حد دارد اينها ، ثبوتش بسيار مشكل است . مثلًا در باب « زنا » [ بايد ] چهار نفر آدم عادل شهادت بدهد كه كَالْمِيلِ فِى المِكْحَلَة « 1 » . خداى تبارك و تعالى خواسته است كه اين امور زود كشف نشود . هم حفظ حيثيت اشخاص بشود - و لو به حسب واقع هم گناهكار باشند - و هم حفظ جهات در جامعه بشود . يا اگر اقرار بكند ، يك دفعه اقرارش را اعتنا نكنند ؛ نصيحتش كنند ، به او بگويند اگر

--> ( 1 ) - مثل ميل سُرمه در سُرمه دان .